Мен неге сайлауға бармадым?!

з-сәуір күні жұрт Президентін сайламаққа аттанып бара жатқанда, мен үйде алаңсыз ұйықтап жаттым! Неге дейсіз ғой?Бәрі Мұхтар Шаханов ағам айтпақшы ӘБСЕ Саммитінен басталды. ӘБСЕ менің не теңім десейші… Алматыдан келген журналист жігіттермен бірге Хан Шатырындағы салтанатты бечеринкада жегжатым келгендей жік-жапар боп жүргенде….. Үшті-күйлі жоқ болды да кетті. Сөмкемді қотарып та іздедіп, көзілдірігімді көтеріп те іздедім, үш стақан артық ішкен сок тұрған столды итеріп те іздедім. Таба алмадым….Діңкем құрып, ақыры 12-желтоқсанда Алматы аудандық Паспорт үстеліне жаңғырту жөнінде арызымды жазғанмын. Одан бері Жаңа жылда Ресейдің шекарашыларынан орагытып өтіп, Оралга барып келдім. Одан бері Президент те Қытайға, Ресейге сапарлап келді (десен иа)….Обшым, талай өзен тасып, Фукусимо-1 cияқты бықсып талай құса күндер өтті ғой… Төрт ай болды. Ал менің Алматы қаласы, Бостандық аудынынан алған құжатымды растаған қағаз әлі келмепті. “Гәп нәде?”  десем, шыбыш ешкідей шіңкілдеген даусы бар бір брәтишка “Енді біз специально адамдар жоғалтпас үшін әдейі осылай запросты созамыз” дейді. Ал Паспортный столдың бастығының сөзіне салсақ, “Қайдан білейін, поштада келе жатып жоғалып та қалуы мүмкін” дейді.  Ашуға мініп, құжаттарымды алып кеттім,  қалай жұмыстан босаған бойда өзім Алматыға барып, аяқтай алып келмесем, бұл Қағазыстаннан қайыр шамалы? Төлқұжатты бұрынғыдай бір ай созбай, екі аптада беретін болдық деп Әділет министрлігінің кеудесі көріктей қызғаны кеше еді…. Компьютер мен технология заманында дайын мәліметтер дайын базасы тұрғанда, поштабайдың тепен есегіне жүк артқан біздің кейбір мемқызметкерлер де есектен былай емес қой….. Ал айтыңыздаршы, осыдан кейін менің сайлауға баруға зауқым бола ма?!